gönderen mericoz tarih 02 Şub 2012, 10:31
İnsanların ne yaptığı değil, bizim ne yaptığımız önemlidir. İnsanların ne düşündüğü önemli değil, bizim ne düşündüğümüz önemlidir. Herkesin kapasitesi kadar bir konuşma düzeyi olur. Bazı insanlar elde edemediği mefhumlar için, elde edenlere çemkirir. Oysaki iyi dileklerde bulunup kendisi için de Yaratan'dan istese en ideal yol olur ama insanımızın çoğu düzeysiz ve mesnetsiz konuşmayı sever oldu. Bunun en büyük sebebi de cehalet. Okumakla da insan cehaletini gideremez. Yetiştirmesi ve araştırması da gerek. Ama son çeyrek asra bakınca, Türk milleti sadece konuşan, OKUmayan, araştırmayıp hazırla yetinen, boş şeylerle ilgilenen, kendini yetiştirmeyen, insan, doğa ve hayvan sevgisinden uzak, bugünü yaşayan, aklını işletmeyen bir toplum oldu. O yüzden bu tarz haberler karşımıza çok çıkacak. Yukarıda yazdıklarım düzelmeden daha meyve veren ağaç birçok ağaç bu insan kılıklı yaratıklardan nasibini alacak. Yüce kitabımızda mealen: Siz kendiniz doğru yolda olursanız, sizi kimse doğru yoldan çeviremez der. Bu ayetin ışığınca, biz doğru yolda olduğumuza inanıyorsak, bırakalım da o doğrudan habersizler ne konuşurlarsa konuşsunlar. Selam deyin, geçin.
Ben Toprağın Sinesinde İnsan Denilen Bir Canım.
Hem Düşünür Hem Severim Budur Taştan Farklı Yanım.
Her Maddenin Zerresini Bedenimde Taşıyorsam,
Ben Ne Bir Taş, Ne Bir Ağaç, İnsanlığımla İnsanım.
Ağaçların Özgürlüğü Ancak Ağaç Gibi Olur.
Benim Özgürlüğüm İse Düşüncemle Hayat Bulur.
Her Sürünün Bir Çobanı Var, Çobanını Koyun Seçmez.
Ben İnsanım Koyun Değil, Ben Bilirim Koyun Bilmez.