hepinizi ayrı ayrı kucak dolusu sevgiyle selamlıyorum
bizi burada buluşturan ortak noktamızın farkındayız değil mi arkadaşlar ve her birimiz biliriz ki Orhan GENCEBAY için yapmayacağımız şey yoktur
bu arada adım İsmail CABİR
27 yaşındayım
şiir yazmayı çok severim ve tabi ki cemal hocamdan ve orhan bey den ilhamımı almışım ki sırtım yere gelmez iyi biliyorum
ömrüm yettikçe üstadımızın en güzel şekliyle anlattığı aşkı,hasreti, paylaşmayı kısacası insanda var olan her duyguyu elimden geldiğince dizelere yansıtmaya çalışacağım
ne demiştik Orhan Gencebay bizim için neyi ifade ediyor?
size küçük bir anımı anlatmak istiyorum inşallah sizi sıkmam:
_ lise 1 deydim. güzeller güzeli bir kıza aşık oldum, kaldı ki zaten insan birini severse dünyada ondan güzeli olmadığını düşünür, bunu sizler de iyi bilirsiniz:)
derslerden iyi not almasını sağlamak, yakınlarında bulunup rahatsız edilmesini önlemek gibi fedakarlıklardan sonra bi şekilde beni anladı yani beni kabul etti. mutluluk yeterli bir kelime olur mu bilmem ama mutluluktan uçuyordum. neyse sadete geleyim :
bize misafir olduğu bir gün, odamda; Orhan Abimizin resimlerini ve çekmecedeki albümlerini görünce bana döndü ve dedi ki:
-sen, bu adamın hayranı mısın. Onu dinleyen biriyle benim işlim olmaz. Kim bu ya ? dinleyecek başka kimse yok muydu?
ve onunla son görüşmem o gün oldu
çok acı çektim ilk aşk ya ölüyordum kederimden
sınıfta yanına gittim :
-lütfen Orhan abi için söylediklerini geri al, dedim
-git başımdan kro, dedi
ve evet, sırf bu yüzden aşk da kalmadı meşk de
orhan abiyi dinlemekten vazgeçmemiz mümkün mü arkadaşlar
kimi zaman eleştiriyoruz ama o bizim herşeyimiz kimseye onu kınama hakkını veremeyiz
översek de severiz kınarsak da severiz
sevgiyle kalın............







