: Radikal ve Özgün Gencebaycılık :

[aksamgunesi]

Gencebayın bütün eserlerinin bir hikayesi mesajı vardır..nasıl yazdığını,başından geçen hangi gercek olaylara dayanarak yazdığını televizyonda,gazetede,dergilerde duyduk,okuduk..bu başlık altında gönül doslarının bilgilerini paylaşmasını umuyorum..

[esra18]

bende merak etmisimdir cunku kendisininde dedigi gibi eserlerinin cogu boyle yasanmis olaylara uzaniyor mesela gurbet gibi. bende birseyler anlatmak istersem AYSE sarkisini cok yakin bir bayan arkadasina bestelemis diye duymustum. Ayrica dil yarasi sarkisini esiyle tartismis, parka hava almaya gitmis. Parkta dusunurken aklindan sarkinin sozleri ile beraber ezgisi gecmis. sonra eve gelip dil yarasini bestelemis notalastirmis. benim bildigim bu kadar

[GözümSende]

sev dedi gözlerim in ihikayesini anlatacaktı o gün popstarda sonra vazgeçti,sunucu ısrar etti içerde anlattınız dedi ama orhan baba başka zaman dedi.Sevim Hanıma yazmıştım dedi,gözlerinin yeşilliği güneş batarken,gülerken bir de kusarken ortaya çıkıyomuş onunla ilgili bi anıydı dedi ama anlatmaktan vazgeçti.
dünya dönüyor içinde bir arkadaşım bir kızı seviyordu ama ayrılmak istiyordu,sevdiği için ayrılamadı ona yazdım dedi,bülent te hadi canım o öyle değildir dedi.
gönülü taksiye binerken yapmış baba,tama oturacakken aklına gelmiş üç beş dakika öyle kalmış sonra gidip gönülü notaya dükmüş.Sol Şeritte anlatmıştı.

Benim aklıma gelenler bunlar şimdilik.

[idam_mahkumu]

Bir radyo programı kaydından yazıya geçirmiştim. Gencebay'ın kendi ağzından Dilenci şarkısının hikâyesi:

"Mahallemizde Pampupu isminde bir dilenci vardı. Samsun'da benim yaşlarımda olanlar onu gayet iyi bilirler. Ben Samsun Ulugazi Mahallesi'nde doğmuştum. Pampupu diye takma bir isim, ne olduğunu bilmiyorum, çünkü böyle bir şarkı söylüyordu. "Pampupu" diye diye bir şarkı söylüyordu. Ne anlama geldiğini de bilmiyorum. Ve ayağı yalınayak, ayağı çıplak, üzerinde bir şal var, üstü başı yırtık bir şekilde, bir elini beline koymuş, bir eliyle dilenir vaziyette dolanırdı. Ayağı da aksardı. Böyle giderdi, yürürdü...

"Ve bizim yanımızda komuşu Ayşe hanımın evi vardı, onun kapısına gelirdi. Kapıda elindeki bütün ne varsa, para, yiyecek varsa, kapıya bırakırdı. Ondan sonra,

"- Ayşe hanım, Ayşe hanım, bana kızını vericen mi? diye söylerdi.

"Ve birkaç defa söyledikten sonra orayı terk ederdi. fakat, herkes onu tanımadığı için alay ederdi, taş atardı, birşey yapardı...Canı yanardı, o yine de pampupu şarkısını söyleyerek giderdi. yani o Pampupu, biz ona Pampupu diyorduk, beni son derece etkilemişti.

"Sonra öğrendim ki, pampupu bir zamanlar bir aşka tutulmuş. Çok büyük bir aşka tutulmuş.Ve neticede istediğini de vermemişler ona. Ve zamanla Pampupu bu hale gelmiş, meczup olmuş, yani adeta aklını yitirmiş. Çok üzülmüştüm, gözlerim dolu dolu olmuştu. Ve beni hep etkilemiştir bu Pampupu olayı. Daha sonraki yıllarda yapmış olduğum Dilenci isimli bestemin asıl kaynağı bu Pampupu'dur. Bu, Pampupu'nun hikâyesidir. Ona atfetmiştim bu bestemi.."

[Murat Yaşar]

Çok güzel ömerciğim...Bende sende haklısın bestesinin doğuşunu anlatmaya çalışayım..Bir gün gencebay ofisteyken bir genç kız ve sevdiği adam ( belki nişanlısı tam hatırlayamıyorum) gencebayı ziyarete gelirler...
Otururlar ve konuşurken bir yerde kız ve oğlan bir mevzu yüzünden nerdeyse ayrılma aşamasındalar...
Önce kız anlatır, dinler ve haklısın der sonra oğlan anlatır oda kendine göre haklıdır ve sende haklısın der..
Ve konuşurlar meselenin sonunda gencebay etkilendiği bu olayı notaya döker SENDE HAKLISIN eseri çıkar...
Hatta bu olayı anlatırken bir yerde nasrettin hoca misali diyede basmıştı kahkahayı....

[SerdarYılmaz]

Bir radyo programı kaydından yazıya geçirmiştim. Gencebay'ın kendi ağzından Dilenci şarkısının hikâyesi:

"Mahallemizde Pampupu isminde bir dilenci vardı. Samsun'da benim yaşlarımda olanlar onu gayet iyi bilirler. Ben Samsun Ulugazi Mahallesi'nde doğmuştum. Pampupu diye takma bir isim, ne olduğunu bilmiyorum, çünkü böyle bir şarkı söylüyordu. "Pampupu" diye diye bir şarkı söylüyordu. Ne anlama geldiğini de bilmiyorum. Ve ayağı yalınayak, ayağı çıplak, üzerinde bir şal var, üstü başı yırtık bir şekilde, bir elini beline koymuş, bir eliyle dilenir vaziyette dolanırdı. Ayağı da aksardı. Böyle giderdi, yürürdü...

"Ve bizim yanımızda komuşu Ayşe hanımın evi vardı, onun kapısına gelirdi. Kapıda elindeki bütün ne varsa, para, yiyecek varsa, kapıya bırakırdı. Ondan sonra,

"- Ayşe hanım, Ayşe hanım, bana kızını vericen mi? diye söylerdi.

"Ve birkaç defa söyledikten sonra orayı terk ederdi. fakat, herkes onu tanımadığı için alay ederdi, taş atardı, birşey yapardı...Canı yanardı, o yine de pampupu şarkısını söyleyerek giderdi. yani o Pampupu, biz ona Pampupu diyorduk, beni son derece etkilemişti.

"Sonra öğrendim ki, pampupu bir zamanlar bir aşka tutulmuş. Çok büyük bir aşka tutulmuş.Ve neticede istediğini de vermemişler ona. Ve zamanla Pampupu bu hale gelmiş, meczup olmuş, yani adeta aklını yitirmiş. Çok üzülmüştüm, gözlerim dolu dolu olmuştu. Ve beni hep etkilemiştir bu Pampupu olayı. Daha sonraki yıllarda yapmış olduğum Dilenci isimli bestemin asıl kaynağı bu Pampupu'dur. Bu, Pampupu'nun hikâyesidir. Ona atfetmiştim bu bestemi.."

Çok aci bu ya.. Hikayeyi biliyordum, ama bu kadar ayrintisini bilmiyordum, sagol Ömer...

Ve diger hikayeler için sagolun arkadaslar.

[aksamgunesi]

bir teselli ver eserini ispanyol bir güzele yaptığını birçok gönül dostu biliyordur..ayrıntısını bilen var mı acaba?

[idam_mahkumu]

bir teselli ver eserini ispanyol bir güzele yaptığını birçok gönül dostu biliyordur..ayrıntısını bilen var mı acaba?

Almanyada, bir barda İspanyol güzel Maria'ya tutulur. Bir kaç gece takılır o bara. Kız çok güzeldir... Gencebay açılamaz bir türlü. Çünkü kültürler ve dünyalar farklıdır... Derken Almanyada Bir Teselli Ver'i besteler.. O eser çok ama çok büyük bir eser... Cumhuriyet tarinin en büyük 10 eserinden biridir... Karşılıksız bir aşk, hümanist bir anlayış, memleket hasreti, şu bu... Velhâsıl kelâm gerçekten türler üstü bir şaheser...

[celilyaman]

Ben Londra'da bir bar diye duymuştum Orhan Babanın röportajlarında...

[musikişinas]

Beni en çok hüzünlediren, Gencebay Üstad' ın 19 yaşında bozlak formunda bestelediği, sözleri Turan Saydam' a ait olan "GURBET" tir...
Gencebay Üstad' ın 19 yaşında bestelediği türküye ilham olan, bir arkadaşının başından geçen hazin bir aşk hikâyesini ve onun hazin akıbetini anlatır...

Üstad' ın ağzından hikayesini aktarıyorum...

"Hikâyesi son derece hazindir. 19 yaşında ben Edirne`ye sık sık giderdim, bazı nedenlerden dolayı. Gittiğim zaman, orada Hanefi isimli bir arkadaşım vardı. Urfalıydı kendisi. O da öğrenciydi. Lisede sanat enstitüsünde okuyordu. Hanefiyle çok dosttuk. Hanefi beni, Turan Saydam isimli bir arkadaşımızla tanıştırdı ve Turan Saydam' ın hikâyesini söyledi. Dedi ki, "Turan, Edirne' den birinin kızını seviyor, fakat kıza söyleyemiyor; haberi yok kızın" dedi. Ben de, söyleyelim dedim; biz anlatalım o söyleyemiyorsa... "Hayır" dedi, "o, söylenmesini de istemiyor." `Neden?` dedik, dedi ki, "Şu anda o kız, benim onu sevdiğimi bilmiyor. Ben haftasonları okuldan çıktığım zaman onu yakından izleyebiliyorum, görmek de bana yetiyor. Eğer benim onu sevdiğimi bilirse, beni tanırsa, bilirse benim onu sevdiğimi, benden nefret ederse, ben onu seyir bile edemem. Katiyyen söylemeyin" dedi.

Platonik bir duygu... Turan da, böyle yüce bir platonik duygu... Neyse, okul bitti, onlar "Bursa tekniker"e gittiler. Daha doğrusu, onları devlet okutuyordu; devlet bursuyla okuyorlardı. Anne yok, baba yok; böyle 2 delikanlı...

Birhayli ayrı kalmıştık. 8-10 ay sonra ben Edirne' ye gittiğimde, Hanefi' yle karşılaştım. `Hanefi, nasılsın?` falan dedim. Teşekkür etti, "İyiyim" falan derken, Turan' dan ne haber?` dedim, Hanefi, başladı ağlamaya... "Duymadın mı?" dedi. `Ne oldu? dedim, "Bursa' ya teknikere gittik" dedi. "Teknikerde okuyorduk" dedi. "Aynı pansiyonda kalıyorduk" dedi. "Eve döndüm, baktım" dedi, "Turan kendini asmış... ve Turan öldü..."

Gencabay Üstad, duygulandığı için, kısa bir süre konuşmakta güçlük çektikten sonra, türkünün hikâyesini gözünden akmasına engel olamadığı gözyaşının buğusu altında şu cümleyle ancak tamamlayabildi:

"Bu bir ağıttır..."