levon10'dan Şiirler

[levon10]

---

Gencebay ve Biz

Dil'i geçmez zamandan dem vurur,
Gencebay farkından haz ve gurur.
Şöyle yaslanıp yatağına bir anın,
Tadına doyurur şu fâni dünyanın.

Var söyle insan için insanlığı
Kalmasın aşkın bize küstahlığı
Biz bize yeteriz orhanabi ile
Bedensiz aşkla yaşar bağlılığı

Kün ve zerre, ilim ve bilimiz
Derdimiz yok olur ve dilimiz
Ermri veren emri yaşayan O
Üstad ile de hallenip gideriz

Dokundu yine bağrıma yandım
Ne şeytana ne hayata kandım
Saz da söz de bulunur elbet
Senden gelsin diyen seni andım

[levon10]

Yavuz Sultan Selim, Şah İsmail'i yener. Ardından o meşhur şiirini yazar:

Sanma Şahım, herkesi sen, sadıkhane, yar olur.
Herkesi sen, dost mu sandın, belki ol, ağyar olur.
Sadıkhane, belki ol, alemde, Serdar olur.
Yar olur, ağyar olur, Serdar olur,  Dildar olur.

1-Sanma Şahım / Herkesi Sen /      Sadıkhane /     Yar OLur
2-Herkesi Sen /   Dost mu Sandın / BeLki oL /       Ağyar OLur
3-Sadıkhane /     BeLki oL /            aLemde /       Serdar OLur
4-Yar OLur /       Ağyar OLur /        Serdar OLur / DiLdar OLur
        1                     2                           3                    4

Şiirin tercümesi şöyledir:
Şahım Sen Herkezi Sadık Yar Sanma
Sen Herkezi Dost mu Sandın BeLki O Düşman OLur
Sadık OL BeLki O ALemde Komutan OLur
Yar OLur, Düşman OLur, Komutan OLur, SevgiLi OLur.

Şiirde ayırma işareti olan kelimeleri "yukarıdan aşağıya" okuduğumuzda aynı dörtlükle karşılaşırız. Bu da Padişah Yavuz Sultan Selim'in hem şiirdeki ustalığına hem de muhteşem zekasına bir örnektir.